PLAKATY DRUKOWANE
1. Poza-schematami - gry terenowe (Magdalena Chałupczak, Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie)
W październiku 2025 roku studenci z kierunku Innowacji w biznesie w ramach realizowanego warsztatu projektujemy doświadczenie wspólnego uczenia się wypracowali wymierny rezultat zadania zaliczeniowego według własnego pomysłu w styczniu 2026 roku 2 grupy stworzyły grę terenową z 6 i 7 lokalizacjami na terenie kampusu Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie, gdzie studenci grupy pierwszej rozwiązywali zadania grupy drugiej, a potem role odwróciły się. Zadania miały różne formy jednak sprawdzały wiedzę umiejętności i kompetencje z przedmiotu wirtualizacja współpracy freelancerzy i telepraca. Potrzebne narzędzia takie jak telefon i kod qr wspierały pokolenie Z w działaniach. Pokazując, że ocenianie kształtujące służy do monitorowania i kształtowania procesu uczenia się, a nie tylko do podsumowania wyników na koniec. Oceną z przedmiotu podzieliłam się ze studentami 50% ich oceny i 50% mojej oceny. Moim zadaniem było stworzenie w zespołach teams grup projektowych w których studenci zamieszczali dokumentację projektową. Potem dla każdej grupy przygotowywałam ankietę merytoryczną. Testowanie gier pozwoliło na trening umiejętności społecznych testowanie ich w grupie, ale co istotne na uśmiechy radości i rywalizację i kolejny raz utrwalenie teorii bo pytania czy zadania w grach odnosiły się do niej.
Magdalena Chałupczak
Adiunkt w Katedrze Zachowań Organizacyjnych Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie. Prace naukowo-badawcze realizuje w naukach o zarządzaniu i jakości w nurcie praktycznym, na poziomie zarządzania funkcjonalnego w subdyscyplinie zarządzania zasobami ludzkimi w typie zarządzania publicznego. Interdyscyplinarne ujęcie problemów badawczych jak i wielokierunkowy obszar wykształcenia pozwalają na międzyobszarowe działania w aspekcie zarządzania.
Doświadczenie dydaktyczne jest związane z praktyką zawodową. Stopień doktora uzyskałam w naukach społ., tytuły magistra uzyskałam na kierunku: filologia germańska oraz edukacja wczesnoszkolna i wychowanie. Perspektywa działań własnych jest spojrzeniem globalnym, obejmującym poszczególne etapy w systemie edukacji. Zastosowanie mechanizmów znanych z gier w kontekście edukacyjnym bez względu na poziom nauczania, skutecznie zwiększa zaangażowanie i motywację uczniów czy studentów.
2. Festiwal Innowacji Edukacyjnych jako przestrzeń współtworzenia dydaktyki (Marek Smulczyk, Uniwersytet Warszawski)
Festiwal Innowacji Edukacyjnych, zrealizowany w 2025 roku na Wydziale Pedagogicznym UW, stanowił interdyscyplinarną przestrzeń wymiany doświadczeń, testowania rozwiązań dydaktycznych oraz budowania kultury innowacyjności w edukacji. Wydarzenie obejmowało warsztaty, wizyty studyjne w instytucjach edukacyjnych, webinary eksperckie oraz badania naukowe.
Celem Festiwalu było nie tylko prezentowanie nowatorskich metod nauczania, lecz także aktywne angażowanie uczestników w proces współtworzenia rozwiązań możliwych do wdrożenia w różnych kontekstach edukacyjnych. Szczególną rolę odegrały działania oparte na doświadczeniu, refleksji i współpracy, które sprzyjały rozwojowi kompetencji projektowych oraz krytycznej analizy własnej praktyki.
Poster prezentuje strukturę i założenia Festiwalu, zastosowane metody pracy oraz wnioski z przeprowadzonego badania. Wyniki wskazują na wzrost gotowości uczestników do eksperymentowania z metodami aktywizującymi oraz większą świadomość znaczenia projektowania procesu uczenia się. Festiwal może być traktowany jako model wspierania innowacyjnej dydaktyki poprzez tworzenie środowiska sprzyjającego dialogowi, współpracy i refleksji.
Marek Smulczyk
Marek Smulczyk jest adiunktem dydaktycznym w Katedrze Polityki Oświaty i Społecznych Badań nad Edukacją w Wydziale Pedagogicznym UW. Zajmuje się problematyką nierówności edukacyjnych a szczególnie zjawiskiem academic resilience. Ma wykształcenie w zakresie psychologii i pedagogiki, posiada duże doświadczenie w obszarze badań ewaluacyjnych oraz dydaktyki psychologii i pedagogiki. Jego zainteresowania badawcze koncentrują się również na jakości kształcenia, narzędziach monitorowania i oceny, czynnikach sukcesu i ryzyka w kontekście mobilności społecznej. Jest autorem i współautorem kilku raportów, artykułów naukowych i rozdziałów książkowych z obszaru pedagogiki i psychologii.3. Aktywna matematyka: kreatywność, logika i odkrywanie (Magdalena Wojciechowska, Uniwersytet Łódzki)
W ramach pracy dydaktycznej w Studium Języka Polskiego dla Cudzoziemców Uniwersytetu Łódzkiego realizowany jest cykl inicjatyw popularyzujących matematykę jako dziedzinę bliską codzienności, innowacyjności i kreatywności. Celem tych działań jest pokazanie, że matematyka to nie tylko rozwiązywanie zadań, lecz także przestrzeń zabawy, odkryć i kreatywności. W wydarzeniach uczestniczą słuchacze Studium, reprezentujący różne kraje i tradycje edukacyjne, co dodatkowo wzbogaca ich charakter.
W ciągu roku akademickiego organizowane są tematyczne święta matematyczne, takie jak Dzień Liczby Pi (14 marca) z grupowym zdjęciem ułożonym w jej kształt oraz arkuszem odkrywającym własności liczby π. Podczas Dnia Liczby Fi słuchacze pracują z materiałem pozwalającym odnaleźć złotą proporcję w ludzkim ciele, a w Dniu Kostki Rubika jest turniej układania kostki. Dużą popularnością cieszą się warsztaty „Matematyczne origami”, prowadzone z okazji Dnia Origami, podczas których uczestnicy tworzą wieloelementowe struktury geometryczne. Organizowane są także: Dzień Tabliczki Mnożenia z testem online, Dzień Łamigłówek z zadaniami ukrytymi pod kodami QR, Dzień Trójek Pitagorejskich oraz Dzień Nowoczesnych Technologii.
Opisane działania budują pozytywny obraz matematyki, wzmacniają kompetencje logiczne i kulturowe oraz integrują wielojęzyczne środowisko Studium, pokazując, że matematyka może łączyć – niezależnie od języka.
Magdalena Wojciechowska
Dr, adiunkt dydaktyczny na Uniwersytecie Łódzkim. Od kilkunastu lat związana ze Studium Języka Polskiego dla Cudzoziemców UŁ. Równolegle pracuje jako nauczycielka matematyki w łódzkim liceum, łącząc doświadczenie akademickie z praktyką szkolną. Jest aktywną animatorką środowiska edukacyjnego – współorganizuje warsztaty matematyczne w Grotnikach objęte patronatem Polskiego Towarzystwa Matematycznego (Oddział Łódzki) oraz Wydziału Matematyki i Informatyki UŁ. Pomysłodawczyni i współorganizatorka konferencji „zainspirujMY się” oraz cyklu warsztatów „warsztatujeMY” dla szeroko pojętego środowiska dydaktycznego: nauczycieli, wykładowców, doktorantów i studentów ścieżek dydaktycznych. Laureatka ogólnopolskich nagród za innowacje edukacyjne.4. Problem Based Learning na przedmiocie związanym z zastosowaniami matematyki w finansach (Piotr Płuciennik, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu)
Wystąpienie poświęcone jest wykorzystaniu metody Problem Based Learning (PBL) – metody dydaktycznej opartej na pracy studentów nad złożonymi, otwartymi problemami, które stanowią punkt wyjścia do zdobywania wiedzy oraz rozwijania umiejętności – w nauczaniu modelowania procesów finansowych. Przedmiot jest realizowany na III roku studiów licencjackich z matematyki i jest uważany za dość trudny. Jest to jeden z pierwszych przedmiotów, na którym studenci pracują z realnymi danymi oraz muszą wyciągać wnioski na podstawie uzyskanych wyników.
Zaprezentowane zostaną doświadczenia z projektowania i realizacji zajęć, w których studenci rozwiązują realistyczne problemy wymagające doboru odpowiednich narzędzi matematycznych oraz krytycznej analizy uzyskanych wyników.
Dotychczasowe doświadczenia pokazywały, że część studentów podchodziła do opracowywania wyników w sposób mocno schematyczny, bez dogłębnego zrozumienia problemów, ograniczając się jedynie do najbardziej oczywistych wniosków, często bez odniesienia ich do realiów finansowych. Wdrożenie metody Problem Based Learning miało na celu zwiększenie motywacji oraz umożliwienie wymiany doświadczeń, co ostatecznie ma przełożyć się na lepsze zrozumienie analizowanych problemów.
Na chwilę obecną, po zrealizowaniu 7 z 15 zajęć, trudno jeszcze sformułować ostateczne wnioski dotyczące skuteczności tej metody. Jednak pomimo początkowych trudności z adaptacją do odmiennego, w stosunku do wcześniejszych doświadczeń, sposobu pracy, można zauważyć wzrost zaangażowania studentów, a pierwsze przedstawione projekty grupowe były przemyślane i w dużej mierze kreatywne.
Obserwowaną trudnością pozostaje zaprojektowanie rozwiązania konkretnego problemu, podzielenie go na zadania oraz przyporządkowanie poszczególnych zadań członkom grupy.
Piotr Płuciennik
Z wykształcenia matematyk i ekonomista. certyfikowany tutor akademicki. Naukowo specjalizuje się w finansach obliczeniowych oraz analizie danych finansowych. Przedmiotem jego badań jest transmisja polityki pieniężnej Narodowego Banku Polskiego, analiza danych finansowych intraday, analiza ryzyka rynkowego ze szczególnym uwzględnieniem ryzyka rynkowego spółek społecznie odpowiedzialnych. Jest autorem ponad 50 publikacji naukowych. Realizował 5 projektów naukowych. Doświadczenie naukowe zdobywał pracując dla uczelni wyższych oraz instytucji publicznych. Prowadzi zajęcia dydaktyczne z analizy danych, a także szeroko pojętych finansów obliczeniowych na studiach I i II stopnia a także w szkole doktorskiej. Wypromował około 150 licencjuszy i magistrantów. Realizuje indywidualne tutoringi dla szczególnie uzdolnionych studentów. Prowadzi szkolenia kadr naukowych oraz pracowników korporacji w zakresie narzędzi analizy danych, w tym języka R oraz Python.5. Narzędzia ponadprogramowej oferty edukacyjnej w dydaktyce na Uniwersytecie Wrocławskim (Dorota Moroń, Małgorzata Madej, Uniwersytet Wrocławski)
Rozwijanie wiedzy, umiejętności i kompetencji studentów w uczelni realizowane jest nie tylko przez udział w ofercie edukacyjnej w ramach programu studiów, ale również przy wykorzystaniu innych form edukacyjnych. Plakat prezentuje narzędzia ponadprogramowej oferty edukacyjnej wykorzystywane w dydaktyce na Uniwersytecie Wrocławskim: tutoring, zajęcia ogólnouczelniane o charakterze ponadprogramowym oraz inicjatywy dydaktyczne o charakterze ponadprogramowym. Ich celem jest dostosowanie kształcenia do potrzeb studentów, rozwój kompetencji i zaangażowanie studentów w innowacyjne formy kształcenia. Dodatkowo ze względu na ich ponadprogramowy charakter, formy te wspomagają indywidualizację kształcenia i sprzyjają aktywnemu planowaniu własnej edukacji przez studentów. Plakat przedstawia formalnoprawne ramy funkcjonowania tych rozwiązań, ich założenia i cele, zainteresowanie odbiorców oraz pokazuje ich realizację w praktyce na wybranych przykładach.
6. Sztuka słuchania i mówienia - komunikacja w przygotowaniu doktorantów do dydaktyki (Iwona Maciejowska, Uniwersytet Jagielloński / Ośrodek Doskonalenia Dydaktycznego Ars Docendi)
Rozwijanie kompetencji dydaktycznych doktorantów staje się jednym z kluczowych elementów przygotowania do zawodu nauczyciela akademickiego. Szczególne znaczenie ma w tym kontekście komunikacja interpersonalna, rozumiana jako fundament budowania relacji ze studentami, zarządzania procesem uczenia się oraz reagowania na zróżnicowane sytuacje dydaktyczne.
W posterze przedstawiono doświadczenia z realizacji obowiązkowego, 30-godzinnego kursów „Podstawy dydaktyki akademickiej” i „Academic teaching” prowadzonych w szkołach doktorskich Uniwersytetu Jagiellońskiego (Szkoła Nauk Społecznych oraz Szkoła Nauk Ścisłych i Przyrodniczych) w zakresie komunikacji interpersonalnej.
Celem pracy jest ukazanie:
(1) dlaczego kompetencje komunikacyjne są kluczowe w pracy nauczyciela akademickiego,
(2) jakie metody i ćwiczenia wspierają ich rozwój u doktorantów,
(3) jak są one odbierane przez uczestników oraz jakie wnioski z nich wyciągają.
W kursie wykorzystywane są aktywizujące metody pracy, m.in.: symulacje sytuacji trudnych, analiza studiów przypadku, głuchy telefon, ćwiczenia z udzielania informacji zwrotnej, a także refleksyjne „bilety wyjściowe”. Analiza wypowiedzi doktorantów wskazuje, że moduł komunikacyjny jest przez nich postrzegany jako jeden z najbardziej praktycznych i potrzebnych elementów kursu. Uczestnicy podkreślają m.in. wzrost świadomości własnych stylów komunikacyjnych oraz znaczenie jasnego formułowania myśli
7. Mentoring dydaktyczny w ODD Ars Docendi UJ (Katarzyna Smoter, Małgorzata Turczyk, Uniwersytet Jagielloński / Ośrodek Doskonalenia Dydaktycznego Ars Docendi)
Poster przedstawia założenia mentoringu dydaktycznego realizowanego w Uniwersytecie Jagiellońskim przez ekspertów i ekspertki ODD Ars Docendi UJ w ramach programu "Teaching - Engagement - Development". Projekt wspierania rozwoju nauczycieli akademickich opiera się na humanistycznym podejściu do edukacji, podkreślającym znaczenie relacji, refleksji i indywidualnego potencjału osoby uczącej.
Mentoring dydaktyczny rozumiany jest jako proces wspierający rozwój kompetencji dydaktycznych, radzenie sobie z wyzwaniami pracy akademickiej oraz budowanie dobrostanu i satysfakcji z prowadzenia zajęć. Poster prezentuje podstawy teoretyczne programu, główne cele procesu mentoringowego oraz przykłady działań wspierających rozwój dydaktyczny nauczycieli akademickich. Zaprezentowano na nim również rolę superwizji i ewaluacji w budowaniu jakości procesu mentoringowego.
PLAKATY WIDEO
1. Domyślne ustawienia dydaktyka. Aktualizacja stylu: dostępna teraz (Anna Iwaszyn, Agnieszka Bera, Uniwersytet WSB Merito we Wrocławiu)
W jednej sali dydaktycznej spotykają się dziś osoby reprezentujące różne pokolenia, odmienne oczekiwania wobec edukacji i zupełnie inne sposoby przetwarzania wiedzy. Tymczasem wielu wykładowców prowadzi zajęcia tak, jak sami byli uczeni kilkanaście lub kilkadziesiąt lat temu. To nie jest kwestia kompetencji. To kwestia stylu.
Wideo prezentuje autorskie narzędzie diagnozy stylu dydaktycznego, które pozwala prowadzącym zajęcia zidentyfikować dominujący paradygmat pracy, zrozumieć jego mocne strony oraz zobaczyć, gdzie pojawia się napięcie w relacji z osobami studiującymi. Narzędzie nie etykietuje osób według metryki, lecz odsłania wzorzec działania – sposób budowania autorytetu, podejście do feedbacku, czasu, struktury i technologii.
Uczestnicy doświadczą skróconej wersji diagnozy oraz zobaczą, jak wyniki mogą stać się podstawą:
- projektowania indywidualnych ścieżek rozwoju,
- pracy centrów doskonalenia dydaktycznego,
- świadomego zarządzania różnorodnością pokoleniową w szkolnictwie wyższym.
To narzędzie nie odpowiada na pytanie „który styl jest najlepszy?”. Pokazuje, jak rozpoznać własny – i świadomie nim zarządzać.
Anna Iwaszyn
Metodyk oraz koordynatorka Centrum Doskonalenia Kompetencji Dydaktycznych na Uniwersytecie WSB Merito we Wrocławiu. Wykładowczyni akademicka, trenerka i szkoleniowiec specjalizująca się w rozwijaniu kompetencji dydaktycznych, komunikacyjnych oraz wspieraniu efektywnego uczenia się. Na uczelnia nazywana "panią od sylabusów", która udowadnia ich znaczącą rolę w procesie edukacyjnym. Zafascynowana wykorzystaniem etycznego i kreatywnego wykorzystania sztucznej inteligencji w dydaktyce akademickiej. Prywatnie prowadzi zajęcia i warsztaty dla rodziców dzieci z ADHD, łącząc wiedzę ekspercką z własnym doświadczeniem osoby neuroróżnorodnej i mamy dziecka neuroróżnorodnego. W pracy stawia na praktyczność, otwartość i empatyczność połączoną z standardami jakości kształcenia.2. Angielski 2.0 (Bożena Hordyńska, Politechnika Opolska)
Plakat prezentuje założenia kursów specjalistycznego języka angielskiego dostępnych na platformie Moodle dla całej społeczności akademickiej Politechniki Opolskiej. Kursy powstały jako efekt współpracy lektorów z wykładowcami poszczególnych wydziałów.
Oryginalne materiały akademickie i wykłady posłużyły do stworzenia anglojęzycznych treści w formie interaktywnych ćwiczeń oraz różnorodnych aktywności językowych, takich jak case studies, projekty, praca w grupach czy dyskusje. Podstawowym założeniem kursów jest metoda Content-Based Instruction, czyli nauka języka specjalistycznego poprzez treści kierunkowe. Tematyka kursów ma charakter interdyscyplinarny, a same kursy są elastyczne, nowoczesne i interaktywne. W projektowaniu kursów wykorzystano narzędzia sztucznej inteligencji do tworzenia dźwięku i grafiki.
3. Z perspektywy wykładowcy: jak uniknąć frustracji na wykładzie? (Marzena Grzesiak, Politechnika Gdańska)
Jak prowadzić wykład z modelowania procesów biznesowych, aby studenci nie ograniczali się do biernej obecności? W prezentowanym podejściu tradycyjna forma podawcza została świadomie ograniczona do krótkich wprowadzeń, a główny ciężar pracy przeniesiono na studentów. Celem było zwiększenie zaangażowania uczestników, rozwijanie kompetencji analitycznych oraz pokazanie, że wiedza z zakresu Business Process Modelling może być zdobywana poprzez działanie, dyskusję i współpracę.
Studenci realizowali różnorodne zadania związane z analizą i modelowaniem procesów. Identyfikowali procesy zachodzące na uczelni i tworzyli mapy procesów, odkrywali procesy z perspektywy analityka, analizując znaczenie właściwej komunikacji, a także budowali portfolio procesów na podstawie określonych założeń. Przygotowywali syntetyczne materiały dotyczące technik modelowania procesów, recenzowali opracowania innych zespołów oraz tworzyli pytania testowe umożliwiające wspólną weryfikację wiedzy. Dodatkowo proponowali miary procesów, wyszukiwali błędy w diagramach procesów, opracowywali krzyżówki utrwalające materiał oraz prezentowali aktualne, wysoko cytowane artykuły naukowe.
Aktywne formy pracy pozwoliły ograniczyć problem pozornej obecności na zajęciach i zwiększyły zaangażowanie studentów. Informacje zwrotne uczestników oraz własne obserwacje prowadzącej stanowią podstawę do modyfikowania zadań i doskonalenia kursu w kolejnych edycjach.